و شعر ...

 

  

 

 

 

بنویسید «محمد» و بخوانید شکست !

بنویسید غروری که به طوفان پیوست

 

بنویسید که او باخته از چشم همه

و شده باعثِ ناراحتی و خشم همه!

                        *


راه میرفتم و انگار جهان سیبم بود

که نفسها حتی، مایه ی آسیبم بود

" آیة الکرسی ِ" بی فایده در جیبم بود

 

تا که از سیب پر از حادثه خواندم در باد

اتفاقی که نبایست بیافتد، افتاد

                          *


اتفاقی وسط ماه، که بالای سرت

در شلوغی خیابان که شب از دورو برت

بهترین نقطه ی هر عشق : پل روگذرت

چشم در چشم تو و  فلسفه ی پوچ ترت

 

تو و در دست گزین گویه ای از مارکس ، هگل

من و هی حسرت لمسیدن دستت ، در دل

                            *


بنشین روی پل و داد بزن ، فحش بده

سنگ پرتاب بکن ، هی عمداً فحش بده

به خدای ضربان دل من فحش بده !

 

تا عذابی که از این خشم به بالا برود

زیر پای تو به یک مرتبه خالی بشود

                        *


تو در این لحظه زبان را به دعا باز کنی

دست آویز همین روزنه پرواز کنی

 

که خدا باز از آسیب نجاتت بدهد

"آیة الکرسی"ِ در جیب نجاتت بدهد!

                     ***


باد می آمد و من سیب جهان را در دست ...

                            *

 

بنویسید "محمد" ، که شکستم!  که شکست ...