برای بیست آبان ام ...

 

 

اگر تظاهر یک فـَـتق! نیمه شب بکنی  

و بعد یک هفته روی تخت تب بکنی

 

دوباره دیر کنی خـُمس های واجب را

و کل پولت را وقف مستحب بکنی

 

 ز جنگ و فاجعه ی «غزّه» ،  جان به در بَری و       

 به تیر مشقی برخورد در «حلب» بکنی

 

اگر به کار نیایی و کار هم به تو نه ...

و آن تو را و تو آن را ...که جان به لب بکنی

 

 پس از مدام کَلَنجار سخت با دندان

عقب جلو و دوباره جلو عقب بکنی

 

سر کشیدن آن آخ ریشه بشکنی و

میان جراحی قطع یک عصب بکنی!

 

اگر که زندگی ات توی شرط بندی ها

فدای اسب اصیل و نرِ عرب بکنی


 تمام آنچه شنیدید بدتر از این نیست :                              

شب تولّد خود مرگ را طلب بکنی

 

                                                                  ....